مجله سورنا: اجتماعی| جوک بساز، پول در بیار!

تا حالا فکر کردین جوک ها چه حجم بزرگی از زندگی ما رو تشکیل دادند؟

روزانه هزاران جوک در کانال های مختلف تلگرام، پیج های مختلف اینستاگرام و بقیه ی شبکه های اجتماعی می خونیم و با این حال باز هم وقتی تو یه جمعی هستیم جوک میگیم و سعی میکنیم با شوخ طبعی نظر بقیه رو به سمت خودمون جلب کنیم.

بیاین اعتراف کنیم:

اگه همه ی کانال های تلگرام(محبوب ترین شبکه اجتماعی بین ایرانیا) رو برحسب محتوا دسته بندی کنیم. بنظرتون چه درصد از این کانال ها در دسته ی طنز، لطیفه یا جوک قرار می گیرن؟ 50درصد؟ 60 درصد؟یا بیشتر؟

,ویرگول,جوک,تاثیر گذاری

مجله سورنا: اجتماعی| جوک بساز، پول در بیار!

دلایل زیادی به ذهن من میرسه:

  • جوک باعث خنده میشه، پس همه دوسش دارند.
  • متن اکثر جوک ها کوتاهه. پس هیچکس نمیگه حال ندارم بخونمش...
  • اگه کانال جوک بزنیم. مردم بدون هیچ اجباری جوک ها رو از این گروه به اون گروه می فرستند و باعث میشن ممبر های کانال زیاد بشه. حالا کافیه چند تا کانال جوک دیگه رو تبلیغ کنیم و از این راه کسب در آمد کنیم.
  • و ...

بله. صنعت جوک سازی! به نظر من جوک ساختن داره تو ایران تبدیل به یه صنعت میشه! یه چیزی مثل یه کارخونه... مواد خام وارد کارخونه میشن، افراد متخصص روش کار می کنن و خروجی تولید میشه. دست آخر هم این خروجی به بازار فرستاده میشه که به مردم عرضه بشه.

کافیه تو ایران یه اتفاق ساده بیفته تا راجبش جوک ساخته بشه!

سیل میاد جوک میگیم؛ گرونی میشه جوک میگیم؛ ماه رمضون میاد جوک میگیم؛ انتخابات میشه جوک میگیم...

خروجی کارخونه هم که خب مشخصه... جوکه دیگه! اما این جوک ها کجا عرضه میشن؟

تا حالا شده چند کانال تلگرامی داشته باشید که محتواشون جوک باشه و ببینید یه جوک تکراری رو چند تا کانال مختلف گذاشتند؟ اینستاگرامتون رو باز کنید و ببینید دوستتون همون جوک رو استوری کرده؟ تلویزیون رو روشن کنید و ببینید یه کمدین داره تو تلویزیون همون جوک رو تعریف می کنه؟!

پس میتونیم بگیم صنعت پر درآمدیه. نه؟ صنعتی که کل بازار رسانه رو در اختیار خودش داره! و همه در هر سنی و هر صنفی که باشن مشتریشن!

خب، چه اشکالی داره؟

هر کارخونه در ازای تولید کلی محصول به درد بخور یه سری مشکلاتی رو هم ایجاد می کنه: دود، فاضلاب، پسماند های صنعتی و ...

پس باید یکم نگران کارخونه های جوک سازی باشیم.

اگه من بخوام با شما در مورد موضوعی بحث کنم و نظرمو به کرسی بنشونم، شما بلافاصله جلوی من گارد می گیرید. هزاران دلیل عقلانی و غیرعقلانی میارید تا ثابت کنید من اشتباه می کنم. یه سپر نامرئی توی ذهنتون می سازید و ممکنه حتی حاضر نشید به حرفای من فکر کنید...

ای بابا، جوکه دیگه چرا انقدر سخت می گیری؟دفعه ی پیش که گیر دادی به عصر جدید بس نبود حالا به جوک خوندنمون هم گیر میدی؟! خیر سرمون قراره یکم بخندیما!

بذارید چندمثال برای حرفم بزنم. خود من یه دوستی داشتم که میگفت تو بچگی نصف اطلاعاتش در مورد سکس و اصطلاحات خارجکیشو از جوک ها بدست آورده.

تا حالا دقت کردین چقدر از جوک ها در مورد اینه که دخترا خواستگار ندارند؟ چقدر از جوک ها در مورد آخوند هاست؟ تا حالا دقت کردین چقدر از جوکایی که برای هم میفرستیم راجع به خیانت، مواد مخدر، عادی جلوه دادن تنبلی و بیکاری و ... است؟

مگه قراره چقدر تاثیر بذاره؟

بذارید از تجربیات شخصی خودم بگم. دیدین یه مدت یه موجی از جوکای جدید با یه تم خاص میاد و همه رو درگیر میکنه؟ مثلا یه مدت هر جا می رفتیم یکی داشت می گفت «پَ نه پَ»!

یادمه انتخابات 92 توی فیسبوک هم یه موج جدیدی از جوک ها با تم «روحانی مچکریم!» اومده بود. یکیشو خیلی خوب یادمه:

با خوندن این جوک ها، مردم عادی (نه کسایی که اهل تحقیق کردن هستند) تو ذهنشون از روحانی یه قهرمان افسانه ای ساخته بودند و وقتی دلیلشو می پرسیدی جز حرفای توخالی مثل اینکه روحانی میاد گشت ارشاد رو برمیداره! چیز دیگه ای تحویل آدم نمی دادند!

قصد ندارم این پست رو سیاسی کنم.


صحبتام دیگه تموم شد. فقط یه سوال تو ذهنم مونده که میخوام از شما بپرسم.