مجله سورنا: ای مگس عرصه لندلس نه جولانگَه توست (۲۰ برج عقرب سنه ۱۳۹۶)

لا اله الا الله و الله اکبر. به خدا بدبختی داریم، بیچاره گی داریم، به ذلت افتاده ایم از دست زبان نفهمی های این جنایتکاران مفتخور. خداوند نسل هر چه تازه به دوران رسیده ی بدبخت را بزند از بیخ. باز این سلمان دوره افتاده در دهات اطراف با آن پسرش و دادار دودور می کند که "لندلس به من پرتقال زده". مردک بی حیا خجالت نمی کشد از سن و سالش. همه اش تقصیر آن پسرش است که دندان تیز کرده تا وی سرش را پایین گذاشت میراثش را هاپولی کند. وی را تحریک می کند به این رجزخوانی ها. حالا تعجیل نکنید می گویمتان که این سلیمان کیست.

ولایت ما (که جد اندر جد جزو اموال خانوادگی ماست و پیش از ما پدر مرحوممان بر آن حکم میرانده و پیش از ایشان پدر بزرگمان که نور بر قبرش ببارد و پیش از ایشان پدرشان و همینطور تا بالا) سرزمینی ست وسیع که اگر خداوند عمری عطا نماید بر شما لطف نموده روزی نقشه اش را در اینجا منتشر می نماییم تا با حدود و ثغور این مرکز فئودالیسم جهانی آشنا شوید.القصه، در شمال شرق روستای ما رودخانه ایست که از کوهها سرچشمه گرفته همینطور در امتداد شرق روستای ما به پایین نزول کرده در انتها از جنوب شرق زمنهایمان به غرب روانه می گردد به گونه ای که شرق و جنوب زمینهای ما کرانه این رود است. در ساحل جنوبی این رود در روزگاران دور و پیش از ما اربابانی شهرنشین حضور داشتند و این زمینها را فی امان الله رها نموده بودند و رعایا که شلاق بالای سرشان نبود از سر تنبلی و گشاد ورزی گوسفند و مرغ و اردکهایشان را ول می کردند در آنجا تا از نعمات خداوند کوفت بنمایند. تا اینکه محمدرضای ملعون (پهلوی شان را می گویم) که خدای به زمین گرمش بزند که زد و از سرطان مرد، اصلاحات ارضی بنمود و زمینها را بین رعایا قسم بنمود و هرج و مرجی بساخت که اول از همه ریشه خودش و دودمانش را بسوخت.

پس از آن بود که هر گوشه ی ساحل جنوبی رودخانه به دست یک الواط و اراذلی بیوفتاد، اولی سلیمان نامی که در مخالفت با نظام ارباب و رعیتی ما جد و جهد تمام مرعی بداشت و دومی حمدی فیل نامی ست که از بس مال مردم خورده از بس مال مردم خورده از بس مال مردم خورده قریب به ۳۲۰ سنگ وزن دارد و سومی زاید نفتی ست که پدرش نفت فروش دوره گردی بوده به کوچه و برزن، از قِبَلی فروش نفت به مال و منالی رسیده و زمینهایش را آباد بنموده؛ وی نیز مدعی ست ما بخشی از زمینهایش را تصرف بنموده ایم و با ما عداوتی کهنه دارد.

,ویرگول,روزنوشت,فئودالیسم

مجله سورنا: ای مگس عرصه لندلس نه جولانگَه توست (۲۰ برج عقرب سنه ۱۳۹۶)

شاید شما شپشوهای بی سواد خارشکی فی الحال به یاد نداشته باشید اما برادرمان نیموزیک شاهد است، زمانی که مرحوم ابوی ما فوت بنمود ما در ولایت حاضر نبوده از برای تحصیل علم در بلاد پِتِل پوخ (یا آنگونه که امروزی ها می گویند سنت پترزبورگ) بسر می بردیم. تا ما وجود اعلایمان را از آن دیار و از طریق خط آهن به بندر آستراخان برسانیم و آنجا بر سفینه ای سوار گشته از طریق بحر خزر راهی بندر انزلی شویم و سپس دوباره با خط آهن و الاغ و مرکب به ولایتمان برسیم، مدتی زمام امور در دست همشیره ی ما بود. ولاکن به دلیل ضعف اعصاب و کمبود هوش و ذکاوت و کوتاهی فکر در رتق و فتق امور توفیقی حاصل ننموده، هرج و مرجی حاکم بگشت که ما به محض ورود سرکوبش نمودیم. یعنی رعایا تا تشعشعات وجود ما بدیدند و به مقام والای ما آگاه بگشتند به زانو افتاده در پیشگاه ما، دست از شورش کشیدند. این سلیمان و حمدی و زاید و اراذل که گویا امید داشتند نظام ارباب و رعیتی در ولایت ما سقوط نماید و روستای ما هزار هزار پاره گشته همچون لحاف ملا نصرالدین، تا قسمتی از آن را تصاحب نمایند با ورود ما نقشه هاشان را نقش بر آب دیدند. در ابتدا به یکی از همسایگان ما، حسین صد تومنی نامی (از این روی به صد تومانی شهرت داشت که گویند در دوران جوانی در ازای صد تومان وجه نقد دست به انجام اعمال قبیحه و منافی عفت و شرافت و انسانیت و غیرت زده بود) رشوه دادند تا بر ما هجوم بیاورد ولاکن در زد و خوردی که میان رعایای ما و کارگران حسین صد تومنی در گرفت، رعایای ما رشادت تمام از خود نشان داده با استفاده از بیل و کلنگ بر ایشان هجوم برده و به کلی مضمحلشان نمودند. حتی برخی از نسوان ولایت ما نیز در پشت دسته های کاه پنهان گشته از دور بر این متجاوزین پرتقال پرت می کردند. خدای اجرشان دهد.

اینها که دیدند باز نقشه هاشان نقش بر آب گشت و رویایشان چونان سرایی ست بر روی آب از آن روز مدعی گشتند که ما قصد داریم با صدور فئودالیسم به اقصی نقاط جهان، آزادی هاشان را سرکوب نموده بر جان و مال و ناموسشان مسلط گردیم. غلط می کنند آخر کدام آزادی که ما سرکوبش کنیم؟ یک مشت تازه به دوران رسیده ی مصداق "باسن ندیده شلوار، حالا که رسید به شلوار، دوتا سه تا به یک بار" سه زنه برای ما شده اند مظهر آزادی خواهی. مرده شور ببرد خودتان و آزادی تان و زمینهای بایرتان را. والله اگر ما قصد صدور فئودالیسم بدان برهوت داشته باشیم. ما باد معده هم به سمتشان صادر نمی کنیم چه برسد به اصول مترقیه نظام ارباب و رعیتی.

حالا معلوم نیست کدام شیر پاک خورده ای سه چهار شب یک پرتقال پرتاب کرده سمت کفتر دانی این مردک سلیمان، پرتقال افتاده روی سقف لانه کفترها و آسیبی به آنان وارد نیامده لاکن صوتی بلند از برخوردش به کفتر دانی صادر شده کعینهو نعره ی شتر-گاو-پلنگ. این کفترها دچار خوف گشته چندتاشان سکته نموده در دَم به لقاالله پرتاب گشته اند. حالا از صبح فردایش این سلیمان و آن پسرش همچو کولی ها دوره افتاده اند در هر کوی و برزن که پرتقال مزبور از جنس پرتقال های تامسون درشت و آبدار بلاد ماست فلذا من مسئول این حمله شبانه و موظف به پرداخت خسارت و دیه کبوترهای این مردک و پسر کفتربازش هستم. هرچه من از اینجا تکذیب می کنم افاقه نمی کند. هر چه فحششان می دهم افاقه نمی کند. دستور دادیم مقادیری پرتقال و نارنج و نارنگی و چند تپه تاپاله بیاورند در ساحل رودخانه مستقر کنند تا اگر اینها دست از ادعاهاشان بر نداشتند و یا خدای ناکرده تصمیم گرفتند از آن سوی نهر به ما یورش آورند از همان نقطه از خودمان دفاع کنیم. ولاکن چون بسی صلح طلب و اهل مذاکره و رافت نیز می باشیم و دلمان نمیاید با مشت محکممان بر دهان این بدبخت های تازه به دوران رسیده بزنیم، با برادرمان نیموزیک تماس گرفتیم تا وساطت نموده، به نحوی این وحشی ها را به راه راست بیاورد. حالا منتظریم از شهر برسد ببینیم چه می شود.

شما هم بیکار ننشسته، همینجا در نظردانی تصدق و فدای ما بشوید و خوب لوسمان کنید تا این غم از دلمان بیرون رود.

پی نوشت: انقدر داد و قال بنمودند مجال نیافتیم تا از اوضاع یکی دو روز اخیرمان برایتان بیان کنیم. کاش نگران احوالمان نشوید و تا فردا که جزئیات امور روزمره را از برایتان شرح دهم، خود را حلق آویز نکنید.